Coa Policía Nacional rodeando o
exterior do Paraninfo e axentes non uniformados no interior, celebrouse a
conferencia que o Club Faro de Vigo, coa colaboración da Deputación de
Pontevedra, ofreceu o día 21 de Maio no Paraninfo do Areal, e na que Alon Bar, embaixador de Israel, disertou
sobre "¿Por qué Israel es uno de los países más modernos del mundo?".
A Subdelegación do Goberno en
Pontevedra, prohibíu unha concentración de protesta, e decidiu limitar o
exercicio do dereito de reunión a un colectivo cidadán, alegando como único
motivo razóns de tipo formal. Notificaba que "ten por non comunicada dita
celebración por ter sido presentado o escrito fora de prazo".
No momento, en que con tanta
liberdade comenzaba o esperpento, houbo un intento de ler un extracto da narración do Relator Especial da ONU para os
territorios palestinos ocupados, Richard Falk:<Estou arrepiado polas
continuas violacións dos Dereitos Humanos nas prisións israelís e apelo ao
Goberno de Israel para que respecte as súas obrigacións internacionais de
Dereitos Humanos con respecto a todos os presos palestinos…Israel debe tratar
os presos en folga de fame de acordo cos criterios internacionais e
permitirlles as visitas dos seus familiares"… desde a guerra de 1967, uns
750.000 persoas palestinas 23.000 delas mulleres e 25.000 menores de idade
pasaron polas prisións israelís, é dicir, un 20 por cento da poboación dos
territorios palestinos e un 40 por cento dos homes… O uso xeneralizado da
detención administrativa por parte de Israel oponse directamente aos criterios
internacionais sobre os xuízos xustos…>.Etc.
Os aplausos e ameazas dalgúns
asistentes, incluido o director do xornal, fixeron imposible a lectura, e o
presentador Miguel Boo, non dubidou en berrarlles pola megafonía ”herdeiros de
Franco” e “os demócratas que están de pé que saian”, aos que intentaban
protestar.
Evidentemente a lectura non ía
dirixida ao embaixador, senón que era unha pregunta aos responsables do Club
Faro de Vigo, por darlle voz ao representante do Estado que incumple mais
resolucións da ONU na historia , mais, que todos os Estados do mundo xuntos.
Pero non é iñorancia, senón colaboración no nome da democracia.
Para eles democracia e liberdade consisten en entrevistar a Hitler e ao mesmo tempo aos
xudeos víctimas do Holocausto nazi. Unha cruel forma de igualar as víctimas
cos verdugos.
A crónica do día 22 no Faro de
Vigo é unha delicia de como converter o museo dos horrores nun conto de Walt
Disney:< ¿Cómo se explica que siendo un país en conflicto, desértico en parte,
pueda exhibir esas cifras de empleo? Esa fue una de las preguntas primeras.
Para Alón Bar, que haya solo un 5 por ciento de paro o un crecimiento del 4.8
por cien tiene que ver con otros factores, como que un 4.7 por ciento del
presupuesto se dedique a la innovación, superior al de cualquier otro país del
mundo. "Es enorme dijo el interés que tiene Israel en I+D, y se manifiesta
en hechos como que 57 grandes multinacionales de gran innovación como Google
hayan localizado allí sus bases"...hay una gran cultura del
emprendimiento, que empieza por no considerar como una culpa el fracaso. Allí
no se castiga sino que se entiende que el camino al éxito tiene que pasar
muchas veces por el fracaso"...el estado judío pone mucho énfasis en el
territorio educativo desde la infancia pero también en la universidad aunque a
sus responsables, "como es lógico", siempre les parece insuficiente
la inversión. "Creamos además instituciones que potencien la investigación
y que eviten la fuga de cerebros"...Está claro que cualquier intervención
militar sobre Irán es difícil y no deseable pero no hay más remedio que
comparar ese mal con el que supondría que fuera un país nuclear"...
"El nivel de conocimiento que tiene España de Israel afirmó no es el que
quisiéramos. Es algo muy distinto de lo que a veces se lee y de ciertas ideas
simplificadoras"...>
Ningún comentario sobre os
4.700.000 refuxiados, sobre as torturas, sobre o asasinato de milleiros de
persoas, sobre as leis racistas, sobre o expolio dos recursos dos palestinos,
sobre o emprego de fósforo branco contra a poboación civil ou sobre ter
armamento nuclear de maneira ilegal.
<O 15 de maio conmemorouse o 64º aniversario
da Nakba ou catástrofe palestina, cando o proceso de limpeza étnica da
poboación árabe indíxena de Palestina iniciado polo proxecto sionista culminou
(pero non concluíu) na creación unilateral do Estado de Israel. As milicias
sionistas de triste fama (Stern, Irgun, Haganah, Palmach), antecesoras do
exército israelí e comandadas por quen serían posteriormente primeiros
ministros ou presidentes do flamante Estado (Ben Gurion, Isaac Rabin, Moshe
Dayan, Menahem Begin, entre outros), arrasaron, destruíron e saquearon máis de
500 cidades, aldeas e pobos palestinos, asasinaron a unhas 13.000 persoas,
feriron a máis de 30.000, e expulsaron pola forza e o terror a 800.000 (a
metade da poboación nativa de Palestina), converténdoas en refuxiadas a quen
ata o día de hoxe prohíbeselles regresar aos seus fogares e terras>.(María
M. Delgado, activista de dereitos humanos. Entre febreiro e maio de 2011 foi
acompañante e observadora internacional en Yanun, Nablus, co EAPPI, e entre
outubro e decembro con CPT na o-Khalil/Hebron.)
