Adeus Baltar, ola Baltar: os votos valen para todo.A Semana Fantástica Universal(Do 22-01-12 ao 28-01-12)

"Baltar es el PP", proclamou Rajoy abrazado ao barón de Ourense. "Deixa o PP de Ourense nunha situación moi saudable" dixo Alfonso Rueda. Efectivamente levan razón os dous.
O adeus de J.L.Baltar conleva encíclicas sobre a súa humanidade, anécdotas mil sobre o estilo próximo e humano do cacique bó, e a súa simpatía. O virrei ourensán, franquista primeiro e despois centrista con UCD, montou o seu partido, Centristas de Galicia e chegou ao Partido Popular en 1991. O PP integrou Centristas de Galicia e con eles a despensa de votos ourensáns, imprescindibles para chegar á Xunta, pagándolle a Baltar a correspondente peaxe. Despois de 44 años na política e 22 años ao fronte da Deputación Provincial, que hoxe emprega a máis de 1.200 persoas -400 edís do PP traballan ou teñen familiares na deputación ourensán con  33 porteiros para tres portas- executando un control clientelar de case todas as alcaldías da provincia. Atada a sucesión para o seu fillo,JM, como non podía ser doutra maneira para quen exerce de virrei e reparte entre amigos, familiares e votantes, empregos e cartos, cargos e sillóns.
Por iso si o PP ourensán ten unha situación moi saudable, non é  o mesmo a saúde da provincia. Mesmo parecería que Ourense debería ser a locomotora económica de Galiza, senón fora unha mágoa que os datos  desmintan ao PP e ao virrei.
A Confederación de Empresarios de Ourense (CEO) revelou que por primeira vez desde o inicio da crise, a taxa de paro chega casi ao 20% no 2011. A comarca con maior deterioro do mercado laboral é Verín, e cinco dos oito municipios soportan taxas de paro superiores ao 30%. A provincia tamén perdeu empresas. No global a caída é dun 6 % e o censo empresarial debilitouse en 56 dos 92 municipios da provincia e en 13 deles o recorte foi superior ao 20%.O 40% dos salarios en Ourense non chega aos mil euros ao mes e uns 12.000 mozos perciben cantidades por baixo do salario mínimo. Calquera comparativa non deixa á provincia en boa situación. Pero todo co apoio dos votos para o PP. O mesmo apoio co que Rajoy apela ao resultado "das urnas" para reformar a Xustiza sen consenso.
Unha Xustiza que absolve polo de agora a Camps do asunto dos traxes, por  sentenza dun xurado popular que pode interpretarse como un xesto de complacencia cidadán cos políticos corruptos. Absoltos Camps e Costa dun delito que admitiron cometer outros dous exmembros do seu Goberno, Víctor Campos e Rafael Betoret, acusados exactamente cos mesmos indicios, e a pesar do cúmulo de probas documentais que presentou a Fiscalía Anticorrupción, as gravacións con imputados da trama Gürtel que se escoitaron na fase pericial do xuízo ou as decenas de testemuñas nas 26 sesións que durou a vista oral.
A mesma complacencia cidadán que otorga a maioría, aos seus heredeiros políticos en Valencia, obrigados a xestionar unha ruinosa xestión para todo o Estado.
Pero xa estamos afeitos a que sexa ministro quen deixa o seu concello con sete mil millóns de déficit, ou Presidenta do CES a Corina Porro, sobre a cal podemos ler no xornal El País:
<La fundación de Porro se quedó con fondos para ONG’s. La entidad no entregó 115.000 euros comprometidos para ayuda solidaria. El Cantajuego, un espectáculo infantil navideño que se celebró en el instituto ferial de Vigo, fue la actividad que más recaudación aportó a la Fundación Puerto de Vigo (FPV), 115.860 euros, según las cuentas que la propia FPV rinde ante la Consellería de Presidencia, que ejerce su protectorado. Fue presentado como un concierto benéfico, financiado por el Xacobeo y cuya recaudación se destinaría a una ONG que preside el exalcalde Ventura Pérez Mariño y a la asociación solidaria Mil Futuros, de empleados de Caixanova. La FPV donó a la ONG, “unos 3.000 euros, lo que nos dijeron, y agradecidísimos”, afirma el exalcalde, y a Mil Futuros, “unos mil y pico, que aún no han ingresado”...Es uno de los episodios en sombras de la FPV, desvanecida ella misma en una suerte de limbo después de consumir supuestamente en un año casi 500.000 euros de caudales públicos. La propia FPV está en situación de desaparecida. Corina Porro, que la montó, es presidenta del Consello Económico e Ignacio López-Chaves, actual presidente de la Autoridad Portuaria y, teóricamente, de la propia FPV, ni siquiera se presta a confirmar o denegar que ostente este cargo. En 2011, del que no ha presentado aún sus cuentas, tenía previsto ingresar al menos 140.000 euros del Igape. También Traballo aprobó una subvención de 50.000 euros para la FPV.>
No sumatorio de complacencias electorais ten o seu lugar Abel Caballero, persoa dada a proxectos pantasmas, ademais dun egocentrismo patolóxico: O proxecto de Rafael Moneo para a Praza do Rei caeu no máis absoluto dos esquecementos (60 millóns), custos non equiparables aos xerados polo plan Nouvel para o Porto (3,5 millóns de euros) ou a maqueta de Thom Mayne para a estación do AVE (4 millóns). Moitas maquetas e demasiados cartos tirados.
Mentres, asistimos na cidade ao desmantelamento de moitas iniciativas culturais.
O Museo Liste pecha as portas, igoal que o Centro de Artesanía Tradicional (CAT), ou o Arquivo Pacheco. O Marco ten unha existencia dificil, desapareceu da programación municipal a Semana de Teatro Afeccionado, e programas como Imaxina Sóns, Vigo A Escena, Festiclown, etc, están ameazados de morte.
De volta ao PP, Alfonso Rueda ten explicacións pseudomáxicas, para as promesas electorais desaparecidas:<La primera promesa era decir la verdad y no tomar medidas contraproducentes. Explicamos la situación que encontramos al llegar, el agujero que dejó el bipartito. En esta situación va a ser complicado hacerlo, pero en cuanto podamos lo haremos, y si no, lo explicaremos. Esas promesas se hicieron con la intención de ser cumplidas, cuando uno ve la realidad y no puede, lo que ha de hacer es explicarle a la gente por qué no se toman esas decisiones. Hasta ahora los resultados electorales dicen que la gente lo entiende. La gente tiene un Gobierno en el que puede confiar>. E así nesa realidade, o PP impuxo a súa maioría no Parlamento e vetou a petición de comparecencia do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, solicitada polos socialistas para analizar a crise económica e a última remodelación do Goberno. O portavoz dos populares, Pedro Puy, acusou directamente ao PSOE da situación económica, vinculou a petición, apoiada polo BNG, á tensión no seo do Bloque e do Partido Socialista, e rexeitou a intervención de Feijóo ante a Cámara para "non xogar ao alarmismo". As verdades fora do Parlamento, mentres preparan o terreo e admite que, "se a situación segue sendo tan complicada", a Xunta posiblemente terá que tomar "decisións adicionais" de recorte do gasto. "Esperemos que, como ata agora, non afecten ao mantemento do núcleo duro do Estado do Benestar", e non descartou que haxa "unha petición temporal de maiores esforzos e sacrificios á propia administración, aos empregados públicos e o conxunto da sociedade".
O pasado 19 de xullo, o Congreso dixo non a revisar a Lei de Amnistía de 1977, non a permitir que os crimes do franquismo sexan considerados un xenocidio e delitos de lesa humanidade, imprescriptibles e, xa que logo, perseguibles aínda hoxe xudicialmente.
Aquel debate coincidiu cunha semana simbólica: un día antes, o 18 de xullo, cumpríanse 75 anos do golpe de estado que truncou os soños da República. O pleno do Congreso, con José Bono á cabeza, nin se atreveu a condenar a sublevación militar. O texto foi rexeitado cos votos de PP, PSOE e CIU.
O Bloque Nacionalista Galego (BNG) volveu rexistrar non Congreso unha proposta para reformar a Lei de Amnistía de maneira que esta norma non se poida seguir esgrimindo como un impedimento para perseguir e xulgar os crimes do franquismo e mesmo sirva para reabrir causas xa arquivadas en virtude dese argumento, como a que intentou abrir ou xuíz dá Audiencia Nacional Baltasar Garzón.
O debate volve á Cámara noutro momento simbólico, poucas horas antes de que Baltasar Garzón sente no banco do Tribunal Supremo acusado de presunta prevaricación por arrogarse a competencia de investigar o horror da ditadura. O BNG repescou a súa proposta e rexistrouna de novo nun Congreso agora baixo o control absoluto do PP. Agora será a Xunta de Portavoces a que decida cando se discuta a admisión a trámite da proposta de reforma da Lei de Amnistía. E nese pleno será previsiblemente vetada outra vez.
O xuízo contra Garzón, é consecuencia dunha querela do sindicato ultradereitista Manos Limpias dirixido por Miguel Bernad Remón, un dos responsables do partido ultradereitista Fuerza Nueva. Con posterioridade presentan querelas a asociación Liberdad e Identidad e o partido Falange Española.
Outra coincidencia é o 35 aniversario do asasinato dos cinco avogados de Atocha, símbolo da loita contra a impunidade da ditadura. Un atentado que perpetrou a ultradereita o 24 de xaneiro de 1977 amparada polo aparello de Estado franquista.
Ningún dos familiares dos loitadores asasinados é considerado "vítima do terrorismo".

Da ascensión de Fraga aos ceos e outras maravillas. A Semana Fantástica Universal(Do 15-01-12 ao 21-01-12)

A maravillosa democracia coa que deixamos a cotío estupefacto ao mundo alcanzou  estes días cotas excelsas. 
Os ventrílocuos oficiais, os que falan no nome do Estado que os subvenciona, ocultan ou dulcifican, esta semana, que Manuel Fraga foi un home da dictadura franquista ata a morte de Franco, un leal servidor con todas as consecuencias e sin arrepentimento. Invisibilizan a súa participación nun réxime fascista, e a participación na toma de decisións criminais. Un insulto as víctimas, aos que loitaron pola liberdade, e a intelixencia.
Tres exemplos sobre o que chaman  home de Estado:
-<Es evidente que el glorioso alzamiento popular del 18 de julio de 1936 fue uno de los más simpáticos movimientos político-sociales de que el mundo tiene memoria. Los observadores imparciales y el historiador objetivo han de reconocer que la mayor y la mejor parte del país fue la que se alzó, el 18 de julio, contra un Gobierno ilegal y corrompido, que preparaba la más siniestra de las revoluciones rojas desde el poder>:Manuel Fraga.
<Julián Grimau, histórico dirixente comunista fusilado ao amencer do 20 de abril de 1963.(1963¡) Foi executado ás cinco da madrugada, ante os faros dunhas camionetas. Dispararon 27 balas, pero o oficial ao mando tivo que rematalo con tres tiros de graza. Detido en 1962 durante os interrogatorios, "caeu" por unha fiestra desde un segundo piso e resultou ferido. O Ministerio de Información e Turismo, que entón dirixía Manuel Fraga Iribarne, sostivo que o preso tirouse ao baleiro de forma "inexplicable", tras empolicarse a unha cadeira. Ao día seguinte da condena, o Consello de Ministros presidido por Francisco Franco e integrado por 19 homes -Fraga entre eles- non atendeu á petición de conmutación da pena, senón que apoiou a condena á morte do reo.«daremos un dossier horrible de crímenes y atrocidades cometidas persoalmente por este caballerete»:Fraga.
-<Durante o mes de xaneiro de 1976(1976¡) seis mil traballadores iniciaban unha folga en contra do decreto de topes salariais e na defensa de mellores condicións de traballo. Manuel Fraga Iribarne, entón Ministro da Gobernación, xunto con Rodolfo Martín Villa, Ministro de Relacións Sindicais, resolveron a situación a tiro limpo. A represión en Vitoria provocou cinco mortos e centenares de feridos.>
Martín Villa tamén da leccións estes días de democracia.
 Existen poucas excepcións ao coro oficial,  e resalto algunhas:
<Manuel Fraga, un franquista. Estas palabras son para que nadie se engañe. Cuando los mercenarios te ensalcen, nosotros dejamos claro nuestro desprecio por todo el daño que hiciste. La democracia no debe celebrar a los que han luchado contra la democracia. Aunque haya que recordarlo precisamente hoy, que te empeñas en marcharte haciendo ruido.
Toda muerte es una derrota. Incluso la tuya. No me alegro de que hayas muerto.
Pero no nos engañamos. Ha muerto un aprovechado cuyo principal interés fue él mismo, un autoritario, un arrogante, un fascista. Alguien al que le debemos buena parte de lo peor de la Constitución, lo que la hace menos democrática (el papel del ejército, la monarquía, el sistema electoral, el catolicismo, el apoyo a la escuela privada…). Y si por ti fuera, no hubiéramos tenido ni divorcio ni las mujeres derecho alguno. Juan Carlos Monedero. Público16-01-12>
<Fraga non citou nunca en Galicia a palabra democracia. É que cabía esperar outro discurso dun ministro de Franco e de Arias Navarro que adoitaba presumir da súa biografía de fascista? A modernización proposta a Galicia foi, de feito unha gran privatización con comisións para o partido. O clientelismo da Restauración foi reconstruído con prensa dunha soa tendencia, contratas millonarias, deserción do parlamento autonómico. A recuperación do idioma propio de Galicia, obxectivo central do Estatuto de Autonomía, foise convertendo nunha caza de bruxas dos profesores galego-falantes. Hoxe Galicia ten o indice de paro e emigración xuvenil máis alto da UE. A poboación é a máis envellecida do mundo. O nivel de asistencia sanitaria pública e as pensións, son as máis baixas de todo o Estado. Os medios de comunicación privados e os do Goberno Autonómico están ao servizo do Partido Popular. Nun ano pecharon todos os medios escritos de información diaria en Galego: tres xornais e tres sitios electrónicos.>Gustavo Luca.
<É tamén unha desmesura considerar a Fraga o creador da Galicia moderna. Esta afirmación vai camiño de alcanzar a categoría de dogma e, como todo dogma, require unha gran dose de fe inmune á realidade e á evidencia científica. Con todo, un balance que resulte da análise da evolución de Galicia, situando a esta en relación coa contorna económica e social ao que pertence, chegará a conclusións moi diferentes ás que proclaman os acólitos do desaparecido expresidente da Xunta. En efecto, os datos do INE (Contabilidade Rexional de España) demostran que durante o longo mandato de Fraga produciuse unha indiscutible deterioración da posición relativa da economía galega. Galicia creceu menos que a media española e moi por baixo das comunidades autónomas máis avanzadas, a pesar de dispor de importantes recursos que superaron os 72.000 millóns de euros e que, en certa medida, foron malgastados.>Anxo Guerreiro.
Os medios de formación andan empeñados en que amigos e criadas, compañeiros de dominó, veciños, donos de restaurantes, chóferes e asistentes, moi chorosos, falen da súa humanidade, da súa simpatía e "campechanía". Cantos hai que poderían decilo mesmo de Franco. Sen ir mais lonxe esta semana o Club Faro de Vigo, obsequiou a parroquia, cunha "charlita" dun neto do dictador. Canto chorarían os presentes ante os recordos dun Franco que cos seus netos nos xionllos, tomaba chocolate con churros. Mentres, asinaba sentenzas de morte e mantiña unha represión sádica e asasina. Tamén era galego o que demostra que o feito de nacer nesta terra non é ningunha virtude. Fraga mais do mesmo. Gustáballe tanto a liberdade e a democracia que por iso foi franquista, e fixo tanto por este país que grazas aos seus temos que o temos. Hoxe o 14,3% da poboación galega atópase por baixo do limiar da pobreza , e o país na ruina.
No Obradoiro rendéronlle honras, o PP e algúns complices, nunha representación vergoñenta polo mentireira. Incluso utilizaron o Himno Galego. Menos mal que a súa desvergoña non chegou para levalo ao Panteón de Galegos Ilustres.
Pero a fraguista semana tivo mais para asombro de todos, como o feito de que  a trama de corruptos da operación Gürtel, en connivencia cos xuíces más reaccionarios levaran a Garzón a xuízo.
<Baltasar Garzón, que destapó el caso Gürtel, se ha sentado en el banquillo de los acusados antes que los cabecillas de la trama corrupta que salpica al PP. Las escuchas no respondieron a una decisión arbitraria, sino a la existencia de indicios sobre la cooperación de los abogados en los negocios ilícitos de sus clientes. Las escuchas fueron avaladas por dos fiscales y por el juez del Tribunal Superior de Justicia de Madrid.
"Dígame cuáles son los datos que fruto de las intervenciones de las conversaciones ha utilizado el instructor ilegalmente", le preguntó el abogado de Garzón al letrado que presentó la querella Ignacio Peláez. "Lo que me preocupa es que yo no tengo datos", reconoció Peláez. Además de como testigo, actúa en el juicio como acusación, solicitando 10 años de inhabilitación para Garzón. Peláez expresamente reconoció- se reunió en la cárcel en diversas ocasiones con Francisco Correa y Pablo Crespo, a pesar de no ser su abogado. Al constatar la Policía que la actividad de la organización delictiva continuaba, ahora encaminada a la ocultación de su patrimonio, los agentes transmitieron verbalmente a Garzón la conveniencia de mantener intervenidas las conversaciones de Correa y de Pablo Crespo, ya detenidos. Y, en esa actividad, prosiguió, "los abogados tenían esa capacidad de control, de dirección de estrategias" porque "eran los receptores de las instrucciones" de los internos. El policía ha explicado que en las investigaciones sobre blanqueo la prioridad es "la intervención de bienes", por lo que trasladaron al juez la necesidad de "trazar alguna estrategia" para evitar que el patrimonio de los imputados se pusiera a nombre de terceros y, por tanto, fuera del alcance de la Justicia>.
Jaume Matas non quere quedar el só como culpable así que cita a González Pons, vicesecretario general del PP, nun escrito presentado diante do xuíz instrutor do caso José Castro :
<El sumario de la causa menciona que González Pons, que ha sido citado por Castro a declarar en calidad de testigo, firmó un convenio como consejero de presidencia de la Generalitat Valenciana con la Fundación presidida por Urdangarin por un importe de seis millones de euros>.
E seguindo os paseos polos tribunais dos dirixentes do PP, despedimos polo de agora a Camps, mentres <el Executivo dará 420 millóns a Valencia para pagar a provedores>. Pagan o seu propio saqueo.
 E recibimos a Carlos Fabra e amigos:
<El juez de Nules abre juicio oral contra Carlos Fabra y le fija una fianza de 4,2 millones...En el caso de Fabra, en el escrito se indica que en ese periodo no declaró 693.074 euros...En relación a su ex mujer, apunta que no declaró en tres años un total de 428.644 euros.>
Ante todo este circo o ministro Montoro <anuncia cambios en la Ley de Transparencia para exigir responsabilidades penales a los gestores públicos que gasten más allá de los límites de su presupuesto> E Feijó009 o apoia¡
Se fosen capaces de facelo o PP tería na cadea a boa parte dos seus cargos.

Interesante sería ter novas sobre Corina Porro, a Fundación Porto de Vigo e os cartos públicos fundidos nela.
Continuando coas maravillas, quero recordar aquela limpa campaña do PP sobre as galescolas onde os nenos tiñan formación de etarras ata nos mandilóns. Pois das galescolas públicas a Galiña Azul privada:
<La inclinación de la Xunta del PP a favorecer la gestión privada de los servicios públicos se volvió a manifestar ayer en el Diario Oficial de Galicia con la publicación del anuncio de los concursos para la gestión de la nuevas guarderías de Monte Porreiro, en Pontevedra, y de Carballo y Betanzos. La primera de ellas fue anuncia ayer en el Diario Oficial de Galicia y la de las dos localidades coruñesas se publica hoy. No serán las últimas, según reconoce el Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar, que prevé publicar en los próximos días anuncios semejantes para dos guarderías en las localidades coruñesas de O Pino y Coristanco. La guardería, de Pontevedra que costó 800.000 euros, fue construida, amueblada y surtida de material con fondos municipales, pero lleva un año en pie, sin uso. El Consorcio, que remoloneó durante meses antes de asumir la competencia del centro, publica ahora un anuncio que da un plazo de ocho días para la presentación de ofertas. Una portavoz del Consorcio -que depende de la conselleira Beatriz Mato- justifica la premura en el interés por poner en marcha la guardería, que ya tiene sus 61 plazas asignadas.
A subida das taxas das escolas infantís públicas é dun 19 %.>
A crise non é igual para todos:
<Francisco Luzón, el ejecutivo del Santander responsable del negocio en Latinoamérica que va a dejar el banco, acumula derechos por pensiones valorados en 55,95 millones a cierre de 2010, una cantidad que puede haberse incrementado durante el pasado ejercicio. Además, sumaba otros 9,93 millones en otros seguros, siempre según el informe anual del banco correspondiente al ejercicio 2010>.
Un agradecemento final para a Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega por nomear a José Luis Sampedro, como 'Escritor galego universal' pola "alta calidade da literatura lúcida, profunda, radical e transgresora". Un exemplo vital entre tanto lixo.