A POLÍTICA XENOCIDA DE ISRAEL

PARA A POLÍTICA XENOCIDA DE ISRAEL, PAPEL MOLLADO.<El informe del Comité de Investigación de la ONU sobre la última gran ofensiva israelí contra Gaza culpa a Israel de los ataques contra siete escuelas de la ONU, en los que murieron 44 palestinos.>

http://www.eldiario.es/desalambre/Detalles-investigacion-instalaciones-UNRWA-Gaza_0_382162653.html

EGO TE ABSOLVO A PECCATIS TUIS...

*Revogada a sentenza contra os sete concelleiros de Santiago que aprobaron o pago con fondos publicos, do Concello, a defensa doutro concelleiro porque non está demostrada a "consciente elaboración prevaricadora". O relator di que non cre que fixeran un plán para facer algo"clamorosamente ilegal".

Os sete edís agora absoltos, segundo a sentenza da Audiencia Provincial de A Coruña, aprobaron, na sesión da Xunta de Goberno do 30 de maio de 2013, que o Concello de Santiago pagase o avogado de Adrián Varela, daquela concelleiro de Deportes, para defendelo no caso Pokémon, no que fora -e segue-imputado por presuntos delitos de tráfico de influencias, suborno e falsidade documental.

*A Fiscalía do T. S. X. de Galicia na investigación sobre a deputada, ex voceira e ex concelleira do PP en Santiago,  Paula Prado dí que non se desprende "ilícito penal ningún". O Ministerio Público vén de lle propoñer ao maxistrado que instrúe a causa proceder á súa "conclusión sen procesamento" por non "resultar debidamente xustificada a comisión de delitos".

As escoitas telefónicas do Servizo de Vixilancia Aduaneira e os informes que a xuíza Pilar de Lara emprega como policía xudicial, daban por "corroborado" que Prado tramitara na súa etapa como concelleira do goberno de Gerardo Conde Roa unha factura "inflada" dun espectáculo infantil, que "pasaría de 6.090 a 11.210 euros". Segundo os axentes, a daquela edil era "sabedora do feito de que estaba a factura inchada" e de que eses 3.000 euros os ía "gozar" o empresario que promovía o espectáculo, tamén imputado na Pokémon.

<Los agentes de Aduanas que investigan el caso Pokémon intervinieron el 7 de mayo de 2012 una conversación entre el que había sido jefe de gabinete de la alcaldía de Santiago Ángel Espadas y la entonces concejal Paula Prado. En ella, según Aduanas, Prado “reconoce que le metió un gol” al alcalde para que firmase una factura por el espectáculo infantil La Abeja Maya que “valía 8.500 euros más IVA y la pasó por 11.000 y pico más IVA”.

El empresario beneficiado era Suso Fuentes, amigo de Prado y también imputado. Aduanas alude a que otro edil, Adrián Varela, comentó a Prado: “Ahí están los 3.000 euros para Susito”. Y que ella remachó: “Que los disfrute”>

*O Tribunal Supremo arquiva a denuncia contra o Presidente da Junta de Extremadura, José Antonio Monago, polos 32 viaxes que realizou pagados polo Senado entre 2009 e 2010. A Sala de lo Penal non aprecia delito algún porque o propio grupo parlamentar do PP asegurou que os 32 viaxes realizados a Canarias e pagados con fondos públicos, foron viaxes de traballo.

...AMÉN.

Spain un exemplo para o mundo.

O Partido Popular é unha organización podre, baseada nunha financiación ilegal e corrupta, que leva décadas vivindo á marxe da legalidade.E mentindo.

Mentiron na guerra de Iraq e as armas de destrución masiva, mentiron no Prestige, mentiron no 11-M, mentiron no seu programa eleitoral, e minten cando dín que todos os seus tesoureiros  actuaban de costas aos xefes: Fraga, Aznar, Rajoy.

Preséntanse como vítimas, duns cacos que pasaban por alí, e dunha "crise" que eles non montaron pero que, miragres veredes, están a piques de solucionar.

Como vítimas non tiveron mais remedio que recortar dereitos, liberdades e levar a ruína, á emigración, o paro, e a exclusión social, a gran parte da población.

Teñen tanta costume de mentir que xa non distinguen a realidade da ficción:
"ESPAÑA és el ejemplo del mundo". O dí o Presidente.

Todo un escándalo democrático que sexa Presidente deste Estado o Presidente dese partido, e goberne. E hoxe diga que vai crear tres millóns de empregos. 
E sente cátedra no Parlamento, sobre ética, sobre moralidade, sobre economía. 

E teña a desvergonza de repartir aprobados e suspensos no Parlamento.

Entendo que os seus aplaudan coas orellas como sempre fixeron.

Entendo que os tempos xudiciais son lentos e as veces indescifrables.

Entendo que os medios de incomunicación retorzan a verdade o seu favor, porque maior será a devolución do favor.

Non entendo como non existe unha maioría cidadán que rexeite esas prácticas, e como os outros partidos consinten en participar deste esperpento cun partido que tiña que estar ilegalizado, ou cando menos posto nunha cuarentena democrática de cen anos.

Aillalos, porque non teñen  lexitimidade. 

Nin para dirixir Spain, nin para xuntarse nunha sede pagada en B.

Psicopatología política: informe clínico sobre el Partido Popular (IGNACIO SÁNCHEZ-CUENCA)

Sujeto: Partido Popular (alias PP).

Fecha de nacimiento: 1989.

Cuadro clínico general: cleptomanía, depresión acompañada de episodios histéricos de euforia, pérdida del principio de realidad, bulimia financiera, terrores diurnos, trastorno lingüístico (disfasia, xenoglosia y farfulleo). 

Historial
El Partido Popular nace de los estertores del franquismo, en octubre de 1976, bajo el nombre de Alianza Popular. El hecho de que tenga siete padres (los llamados siete magníficos) no facilita un proceso educativo normal. Su medio familiar se ve profundamente alterado con la llegada de las primeras elecciones democráticas. Sufre rechazo en las urnas en 1977 y pasa una adolescencia complicada, generándose una tensión permanente con el electorado español. En 1989 atraviesa una crisis aguda de personalidad, de ruptura con los siete padres, que se salda con un cambio de nombre y con la entrada en la edad adulta. En esos años, el partido se deja bigote. Aunque modifica su aspecto externo, mantiene las prácticas viciosas que provenían de la infancia. Opera con fuerza el principio de represión, que oculta ante el Yo los deseos subconscientes de búsqueda compulsiva de dinero, financiación ilegal, creación de un sistema de contabilidad paralela, etc. Estos elementos reprimidos terminan somatizándose años después en forma de abscesos barcénicos, disfasia e incluso xenoglosia (habla en lenguas desconocidas), tal y como queda de manifiesto en el discurso de Doña María Dolores de Cospedal sobre la indemnización simulada y en diferido del señor Bárcenas.

El paciente lleva una vida relativamente normal entre 1996 y 2000, peroel estrés de la mayoría absoluta rompe su equilibrio emocional. Si bien en esos años es capaz de atraer a los mejores intelectuales del país, a los que abduce en un frente maniaco contra los nacionalismos periféricos, el grueso de la ciudadanía reacciona con ira ante los primeros episodios de desfiguración de la realidad por parte del PP (caso Prestige, guerra de Irak, etc.). No obstante, la crisis más profunda se produce tras el atentado del 11-M, cuando se aprecian claros elementos delirantes y paranoides.

La victoria en 2011 hacía presagiar una vuelta a la normalidad psíquica, pero la dureza de la legislatura ha acabado reproduciendo las más alarmantes alteraciones de personalidad en su seno. 

Alteración conductual: aplauso improcedente
El PP muestra una alteración profunda en la práctica del aplauso. A nuestro juicio, este comportamiento, que nunca ha sido observado en ningún otro paciente a lo largo de la historia clínica, pertenece a la familia de los actos fallidos (Fehlleistung, parapraxis), en los que el inconsciente traiciona al sujeto obligándole a hacer justo lo contrario de lo que se proponía. 

El primer caso observado de aplauso improcedente tiene lugar en marzo de 2003, cuando los diputados del grupo parlamentario popular se ponen en pie y celebran con aplausos y jolgorio la decisión de que España participe en la guerra de Irak, a la que se oponía el 90% de la sociedad española. Cabe mencionar que el PP pudo haberse inspirado en el episodio protagonizado por los dirigentes del PSOE cuando acudieron a la cárcel de Guadalajara para aplaudir y vitorear a Don José Barrionuevo y Don Rafael Vera en el momento de su ingreso en prisión. 

En la presente legislatura, el primer trastorno de aplauso se detecta con motivo del anuncio realizado por el presidente del Gobierno de losmayores recortes sociales de la historia de la democracia en julio de 2012. Los diputados del PP, puestos de pie, mantienen una ovación cerrada durante casi un minuto, como si Don Mariano Rajoy hubiera hecho una hazaña histórica (véase aquí). Aquel fue el mismo pleno en el que Doña Andrea Fabra, contagiada por el entusiasmo de sus compañeros, profirió el grito “¡Que se jodan!”, destinado a los parados que sufrían un recorte en el subsidio de desempleo.

El fenómeno inverso al del aplauso a destiempo se detecta en el abucheo improcedente: así ocurrió recientemente con los gritos con que fueron recibidas por la bancada popular las palabras de Don Pedro Sánchez sobre pobreza infantil. Varios diputados utilizaron expresiones sarcásticas, como "¡ooooh!", haciendo burla de los niños que pasan hambre en España (véase aquí). 

La patología del aplauso improcedente se reproduce en parlamentos menores. Recientemente, los diputados del PP de la asamblea de la Comunidad de Madrid aplaudieron largamente al consejero de Sanidad, Don Javier Rodríguez, por sus declaraciones sobre Doña Teresa Romero, la enfermera contagiada de ébola (véase aquí). Este vídeo resulta especialmente interesante, pues el periodista Don Gonzo preguntó a los diputados por las razones de su aplauso, demostrando con claridad que se trataba de un acto fallido: ninguno de ellos fue capaz de dar cuenta de sus actos. 

Fuera de parlamentos también se manifiesta el problema, quizá en grado aún mayor. El episodio más grave hasta la fecha de la patología aquí descrita tuvo lugar en la convención del Partido Popular sobre Estabilidad y Buen Gobierno, que tuvo lugar en Extremadura. Dicha convención se celebró a la vez que se destapaban los vuelos de Don José Antonio Monago a Tenerife, a visitar a Doña Olga María Henao, pagados a costa del erario público y disfrazados de viajes de trabajo. Toda la cúpula del PP aplaudió a rabiar al señor Monago, a quien se presentó como un paladín en la lucha contra la corrupción, emocionando al susodicho, quien rompió a llorar ante el apoyo inquebrantable de su partido (véaseaquí).

Las palabras de aliento y apoyo del presidente del partido, Don Mariano Rajoy, a Don José Antonio Monago son otra manifestación sintomática del mismo acto fallido que da lugar al aplauso improcedente. Debe recordarse que Don Mariano ya hizo declaraciones muy similares a propósito de dirigentes del PP que posteriormente fueros imputados o condenados por la Justicia: Don Jaume Matas ("Vamos a intentar hacer en España lo que Jaume y todos vosotros hicisteis en Baleares", dijo en 2004), Don Francisco Camps ("Yo creo en ti. Y estaré detrás de ti, delante o al lado, me da igual", 2009), Don Luis Bárcenas (mediante SMS, “Luis, sé fuerte”, 2013) e incluso Don Carlos Fabra, el papá de Doña Andrea (“Fabra es un ciudadano y un político ejemplar”, 2008). 

Diagnóstico
Algunos analistas han considerado que el aplauso improcedente podría formar parte de un complejo narcisista no superado. A nuestro juicio, ese punto de vista es equivocado. El aplauso, que ya se observa en algunas especies superiores de simios, debe interpretarse en el caso que nos ocupa como una descarga de energía orientada a acallar un comportamiento que es desaprobado por el Yo consciente. El aplauso improcedente de los diputados del PPes un fenómeno dominado por el instinto del Tanatos: sólo se observa en la historia del PP cuando su supervivencia electoral está en cuestión. El Ello del Partido Popular fuerza el aplauso a decisiones que llevan al paciente al suicidio político. Cuanto más perjudicial para sus propios intereses es la decisión que se toma, más fuerte y cerrada resulta la ovación del Partido Popular.

Terapia
No hay precedentes en la terapia de esta psicopatología política. Como tratamiento en el corto plazo, se recomienda a los diputados del Partido Popular que acudan al Parlamento de la nación (y a los actos del partido) con guantes de boxeo, manoplas u otros adminículos que silencien el sonido que producen las manos al chocar entre sí. No obstante, si se desea erradicar por completo la pulsión de aplaudir en el momento más inoportuno, el paciente debería someterse a una cura de desintoxicación: tras examinar el caso en profundidad, creemos que el paciente debe permanecer alejado del poder durante los próximos 74 años. 

Tarifa
Según lo acordado entre este gabinete psicológico y el paciente, el presente informe se facturará sin IVA y se pagará con dinero procedente de la caja b del Partido Popular. Por el descuento del IVA, se ha he rebajado el coste de hora de trabajo de 400 a 375 euros. Teniendo en cuenta que se han invertido 246 horas, el PP adeuda a este gabinete la cantidad de 92.250 euros. El tratamiento específico de la disfasia de la señora Secretaria General, Doña María Dolores de Cospedal, sobre el finiquito de Bárcenas, es cortesía de este gabinete.

TTIP: O REINADO DO TERROR DA DEREITA EUROPEA.

OS SEGREDOS DO TRATADO TRANSATLÁNTICO DE COMERCIO E INVESTIMENTOS, AO DESCUBERTO( TTIP).

Estados Unidos negocia con Europa o fin do Estado de Benestar: A Unión Europea (UE) está disposta a liberalizar os servizos públicos dos seus Estados membros e a abrir ás multinacionais norteamericanas as portas dun mercado único de 800 millóns de persoas. Desde fai un ano, o Departamento de Comercio de Estados Unidos e a Comisión Europea están negociando en segredo un Tratado Transatlántico de Comercio e Investimentos (TTIP, nas súas siglas en inglés) que, de aprobarse nos seus actuais términos, rematará en Europa co Estado de Benestar tal e como o coñecemos. Propón a privatización dos servizos públicos como a sanidade, a educación e as pensións, e acaba coa maioría dos dereitos laborais existentes baixo o argumento de que hai que parar aos países BRICS(Brasil, Rusia, India, China e Sudáfrica) que nos están "invadindo", comercialmente falando. Os borradores da discusión foron "filtrados" e acenderon a luz vermella en organizacións ecoloxistas, sindicais e sociais, como Attac, que denunciaron o perigo neoliberal que nos ven enriba: rematar co Estado de Benestar que nos queda para implantar en Europa o reinado do terror das multinacionais europeas e norteamericanas. Todo moi en sintonía coas políticas da dereita española do PP, e o seu aliado o PSOE.

As consecuencias:

-Elimínanse as normas reguladoras e as barreiras regulamentarias que reducen os beneficios das grandes corporacións transnacionais. O obxectivo é crear un mercado libre para os inversores en Estados Unidos e a Unión Europea e dar ás grandes empresas transnacionais todo o poder, ata por encima do poder dos Estados.

- En canto ao comercio e ao consumo, elimínase a lexislación sobre consumo europea, que é moito máis garantista que a estadounidense, e si aproban o recomendado por o TTIP, poderán chegar aos supermercados europeos infinidade de produtos alimenticios que, por exemplo, conteñen ingredientes xenéticamente modificados, hoxe prohibidos en Europa.

-Os dereitos laborais son os grandes perdedores no TTIP. O feito pouco coñecido é que Estados Unidos só ratificou dous das oito normas fundamentais da Organización Internacional do Traballo (OIT) e que a "armonización" USA-UE farase sobre o mínimo común denominador, o máis perxudicial para os traballadores e máis beneficioso para as empresas:restrinxe o dereito de sindicación e de folga, e calquera reforma futura encamiñada a mellorar as condicións de emprego poderá ser obxecto de demandas de indemnización por parte das empresas. (sic).

-Os servizos públicos serán vítimas dunha feroz privatización. A educación, a sanidade, o transporte, as pensións... todo será obxecto de negocio para as grandes empresas (o mesmo que intentou Ignacio González na Comunidade Autónoma de Madrid co seu intento de privatizar a sanidade pública madrileña).

-En educación, onde agora hai becas haberá créditos bancarios, como no sistema norteamericano; onde había pensións públicas haberá fondos privados de pensións e a cobertura sanitaria pública converterase en seguros privados, xusto como en Estados Unidos. O negocio farano a partir de entón os fondos voitre, os grandes bancos e as grandes empresas.

-Poñerase en marcha un denominado Investor State Dispute Settlement (ISDS ou Mecanismo de Resolución de Conflitos entre inversores e Estados), un mecanismo tan perigoso que permitirá ás grandes corporacións e empresas denunciar aos gobernos locais, rexionais e estatais cando consideren que unha norma emitida por calquera deles pode restrinxir ou limitar as súas ganancias presentes ou futuras (sic). Proponse a existencia de tribunais especiais, formados por tres avogados privados, á marxe de calquera tribunal estatal ou internacional, ao que só poderán recorrer os inversores e os seus fallos serán inapelables.

COMENZA O REINADO DO TERROR!

O alcalde "híbrido" de Vigo (II)

Despois de pregoar a todo o mundo que Vigo é a cidade con menor débeda do universo, que ten superávits anuais de mais de 5 millóns de euros e de adiantar o pago  das débedas do concello aos bancos , estas son algunhas das súas realizacións "humanitarias":
-Subvencionar voos ao estranxeiro sen discriminar o nivel de renda.
-Negarse a que os parados de longa duración poidan viaxar gratis no bus.-Pechar o local de SEREOS onde se refuxiaban os drogodependientes e atendelos na rúa cunha furgoneta.
-Recortar ou orzamento para Cultura e Promoción Cultural, en mais de 3 millóns de euros, e recortar orzamento e acabar con moitos dos programas culturais, (Vigo a Escena, Festiclown,etc...).
Pola súa banda, José Manuel Figueroa, portavoz do PP, mostrouse encantado con que o alcalde acepte o seu plan da venda dos pisos e pediulle a máxima celeridad para que as obras da nova dotación xudicial comecen canto antes. «A Xunta licitará as obras en conto dispoña dos terreos», confirmou.

-Bloquear as axudas urxentes a tres mil familias pobres da cidade.

-Venda das 40 vivendas sociais de Rosalía de Castro a fin de adquirir os terreos para a Cidade dá Xustiza(Competencia da Xunta) :«pero el chantaje de la Xunta para que aportemos la parcela de la Cidade da Xustiza nos obliga a esta medida».

-Sumarse á ola de xenofobia negando axudas a estranxeiros sen recursos.

*Arrinca en Ourense o bus gratis para parados que Caballero rexeita. Desde onte, os parados de Ourense que leven máis de seis meses sen emprego poden solicitar unha tarxeta para utilizar de forma gratuita o transporte público da cidade. Esta mesma medida foi rexeitada no seu día polo goberno municipal vigués alegando que non era posible, tal como declarou o alcalde. Un día antes de efectuar esas declaracións, o pleno de Concello aprobou por unanimidad dos tres grupos (PSOE, PP e BNG) unha moción do BNG para a súa posta en marcha. O acordo unánime do pleno tamén tivo lugar en Ourense pero, a diferenza de Vigo, a decisión respectouse e a súa tramitación seguiu adiante. Para a Asociación de Desempregados dá CIG, a posta en marcha do bus gratis na cidade das Burgas non fai máis que confirmar algo do que xa informaran ao alcalde na reunión mantida o pasado 16 de xaneiro. «Díxonos que era imposible e que en tres días contestábanos, pero a día de hoxe, aínda non recibimos resposta», explica Alberto Salgado, un dos portavoces. «Por que é posible facelo en Ourense e en Vigo non?». A portavoz do BNG, Iolanda Veloso, critica que Caballero presuma de Concello saneado, de pagar a débeda aos bancos de forma anticipada e de convocar axudas para subvencionar billetes de avión, mentres nega unha prestación como esta para as persoas desempregadas. «Non é unha cuestión económica, senon de vontade política, non lle preocupa». Ao PP recórdalle que se manifestou a favor e que, con todo, non o inclúe nas condicións impostas ao PSOE para aprobar o orzamento deste ano, igual que non incluíu outras medidas sociais.

*Becas de inglés: Caballero anunciou hoxe a convocatoria de 290 becas tras un ano de seca na que non se convocaron, e que os escolares que as consigan gozarán no próximo mes de setembro, como era habitual. O alcalde aproveitou para cualificar de «imposición de la oposición» a súa eliminación no 2013 debido ao rexeitamento do BNG, cos votos que necesitaba para aprobar os orzamentos. O Concello destinará este ano 790.000 euros a estas becas, que teñen vía libre sen dificultades grazas ao pacto presupuestario que subscribiron o goberno socialista e a oposición popular. Caballero criticou que o Bloque "obligó a retirar una partida de más de un millón de euros" incluída nos orzamentos de 2013 para estas becas. A anulación deses fondos foi unha das condicións impostas polos nacionalistas para apoiar as contas ao argumentar que o programa non é prioritario en tempos de crise e reclamar máis consignación para axudas sociais. O Concello sufraga o 100% da estancia aos alumnos de familias cunha renda per capita dun máximo de 6.000 euros anuais; o 90% para a franxa ata 10.000; un 85% para rendas entre 10.000 e 13.000, e o 75% para as de máis de 13.000. O 70% das prazas son para estudantes de colexios públicos e o 30% para escolares de colexios concertados.

*O acordo entre PP e PSOE para a venda das 40 vivendas sociais de Rosalía de Castro a fin de adquirir os terreos para a Cidade dá Xustiza non atopou acolleita no grupo nacionalista. A súa portavoz, Iolanda Veloso, dixo que esta medida é un grave erro na actual situación de crise económica. Por iso reclamou ao goberno socialista que resolva por outra vía a necesidade de entregar o terreo para que a Xunta constrúa as novas dotaciones xudiciais, pero que non sacrifique uns pisos que poden ser o xerme dun programa municipal de vivenda. Esta demanda non será atendida polo goberno de Abel Cabaleiro, segundo confirmou hoxe o concelleiro David Regades. Este edil mostrouse conforme con que estes pisos teñan unha finalidade social «pero o chantaje da Xunta para que aportemos a parcela da Cidade dá Xustiza obríganos a esta medida». Asegurou que con fondos que obteñan no futuro resolveranse problemas de aloxamento de familias en dificultades, pero sen dar prazos.

*Caballero négase a explicar o caso dos enchufes pese a pedilo todo o arco político

O exalcalde de Vigo Carlos Príncipe cumpriu a súa advertencia de facer públicos os nomes de diversos contratados polas administracións presididas por Abel Cabaleiro e que teñen unha evidente relación familiar e persoal con cargos e personalidades do PSOE local e tamén doutras agrupaciones. Príncipe foi suspendido de militancia desde que presentou unha conferencia do conselleiro Alfonso Rueda, pide aos instrutores do seu expediente disciplinario interno que se chame a declarar a 21 contratados con relación de familiaridade ou amizade con cargos de diverso nivel no PSOE para demostrar así que son reais as súas acusacións de irregularidades nos postos desempeñados por Abel Caballero nos últimos anos. O exrexedor apunta nas súas alegacións ao expediente disciplinario: contratación dunha irmá da tenente de alcalde e deputada Carmela Silva nunha contrata municipal, así como de dúas das súas cuñadas a cargo de plans de emprego municipais e outro cuñado da mesma dirixente como persoal da alcaldía de Caballero; da filla do secretario xeral do PSOE vigués e parlamentario, Manel Gallego; da esposa do concelleiro de Fomento e membro da executiva do PSdeG; tamén apunta á contratación como xerente da Mancomunidade de Vigo á filla da segunda esposa do tenente de alcalde Carlos López Font, ou á filla do secretario de Organización dos socialistas vigueses e concelleiro, Angel Rivas. Príncipe estende as súas referencias de supostos favorecimientos en relacións laborais á filla do exconcelleiro Xulio Calviño; ao sobriño do dirixente local Manuel Rei; á membro da executiva local Anxos Conde; ao fillo do exdiputado Jesús Bahillo; á sobrina do exdelegado do Goberno e tenente de alcalde de Pontevedra, Antón Louro; a unha familiar do exdelegado provincial de Traballo Pedro Borrajo; a outra persoa relacionada co secretario xeral provincial do PSOE, Santos Héctor Rodríguez; así como outros tres militantes pertencentes ao círculo máis próximo a Abel Caballero e que traballaron ou aínda o fan no Concello vigués desde que é alcalde.

Finalmente Príncipe pide que se aclare si o concelleiro Angel Rivas simultáneo o seu cargo no Concello co de xerente da empresa de formigóns Val Miñor, suministradora para numerosas obras de humanización contratadas pola alcaldía viguesa, así como a que foi portavoz do PSOE vigués, Julia López, recibiu a adxudicación para construír un parque infantil mentres ocupou o devandito cargo.

O alcalde "híbrido" de Vigo (I):

Fillo Adoptivo de A Coruña pola defensa e promoción de Alvedro cando foi ministro, agora defensor a ultranza de Peinador e convocante de manifestacións pseudoviguistas. Os seus proxectos: Biblioteca do Estado, derrubar o actual concello co proxecto Moneo, Parque Temático Pirata en Castrelos, ou o plan Nouvel cando foi presidente do Porto de Vigo, desapareceron por arte de maquetas.

Cun boletin oficial como "faro" suficientemente engrasado e cun machaque propagandístico pagado teleradiovigués.( <Yo tengo programas en televisiones y radios, no trucados>).

Como pseudofilosofía: humanizar, entendida a humanización como enlosetar e adecentar rúas. E como arma: a quen non esté para glorificarme, nin auga.

Cando lle interesa é militante do seu partido, pero pasa das súas decisións cando non concordan cos seus intereses, como no caso das incompatibilidades de compartir cargos,

(<Mucha gente en la ciudad me dice que "es la primera vez que voto al PSOE, pero lo voté a usted no a su partido".>)., ou cando o Psoe( Pepiño Blanco) non apoiou Vigo como Porto Nodal.

O noso idioma, o oficial do concello de Vigo, o emprega moi de cando en vez, e proba delo son as roldas de prensa, ou os seus programas de tv. e radio. Pero cando toda a equipa do Celta súmase a unha campaña a prol do galego, a apoia porque "o galego ten que estar no lugar que merece".

Cando lle convén, as realizacións da anterior parte nacionalista do seu goberno bipartito son do "seu goberno"(rehabilitación do Vigo Vello ou Auditorio Muncipal), cando non, as fai desaparecer. (<en su lista de logros incluyó la actuación de la artista Patti Smith, una roquera de Chicago que el pasado año, 18 de julio del 2010 hizo las delicias de los vigueses>.)

Aparece na foto co martelo derrubando o restaurante do Castro pero négase a derrubar a Cruz de los Caídos, proclamando a mentira de que é a cruz de todos, reconciliados, e non unha cruz a maior gloria da dictadura fascista e dos asasinos.

No seu paroxismo delirante chega a desfilar nas Cabalgatas de Reis, entre as carrozas, como o rei que lle gostaría ser, repartindo caramelos a mans cheas.

Esta cidade segundo "o emperador" ten todo o millor do mundo en toda a súa historia,  grazas a él, exclusivamente. Da igual que sexan Festas, que Auditorio, sardiñadas ou o Celta, todo é o millor da historia.

Nun concello con superavits anuais de 5 millóns de euros, e que adianta o pago das débedas aos bancos, estes son exemplos da súa política "social":

*Antes de que o orzamento municipal estea en vigor, o goberno socialista xa ten listas as bases para o reparto das axudas coñecidas como cheque social, implantado por primeira vez o ano pasado a proposta do BNG. Nesta segunda edición, o alcalde deixa as axudas en só 2,1 millóns de euros cando no 2013 a partida totalizaba 3,2 millóns de euros, aínda que en realidade o Concello non gastou todos os cartos nas axudas aos máis necesitados. Unha parte directamente quedou sen utilizar e outra se destinou a publicitar o programa. O goberno de Abel Caballero decidiu curarse en saúde ante a previsible avalancha de solicitudes para cobrar o cheque social, unha axuda que o Concello puxo en marcha o ano pasado por iniciativa do BNG para resolver situacións de especial gravidade. Con 35.000 desempregados e 3.000 expedientes de axudas de urxencia bloqueados, o Concello elevou de ún a tres anos o tempo de empadroamento para poder acceder a estas axudas para casos extremos. Paralelamente, reduciu sensiblemente a partida económica destinada a este programa. Si no 2013 presupostáronse 3,2 millóns de euros, este ano limítase a 2 millóns (un 37,5 % menos), aínda que directamente só entregaranse 1,8, e os outros 200.000 euros quedan en reserva por si hai reclamaciones que son aceptadas, o recorte superará o 43 %. Na escala inferior, unha persoa soa non pode gañar máis de 200 euros libres, unha vez descontados ata 150 polo aluguer. Xa que logo, si gaña 360 queda fóra, o mesmo que si son 250 e non xustifica aluguer. No extremo superior, unha familia de seis membros non pode ingresar máis de 575 euros ao mes, descontados ata 400 polo aluguer.

O ano pasado, o primeiro do cheque social, calquera persoa empadroada en Vigo cun ano de antigüidade, podía solicitar esta axuda. No 2014 as cousas cambiaron: todos precisan tres anos de empadroamento, e os inmigrantes estar en posesión do permiso de residencia, algo que non precisan para escolarizar aos seus fillos, por exemplo. Pese a iso, a Alcaldía de Vigo nega, a través dun escrito remitido a este xornal, que exista «discriminación».

 *O caos nas axudas sociais solivianta ao persoal de Benestar: Non existen precedentes no Concello vigués de que todos os traballadores dun departamento (xefes excluídos) diríxanse ao alcalde para denunciar a grave situación que atravesan. En concreto, alertar do colapso do servizo de axudas sociais, da grave lista de espera existente. Iso é o que fixo a totalidade do persoal de Benestar Social, que a mediados de maio asinaron un escrito dirixido ao alcalde para solicitar unha entrevista, petición que ata agora non ten resposta. En concreto, denuncian que en atención primaria a espera supera o mes, pero que no servizo de inclusión social alárgase a cita ata seis meses, co que conleva de ineficacia e de tensión para os demandantes. Igual de grave é o panorama que pintan para a tramitación de solicitudes, explicando que existen «pendentes de tramitación desde fai catro meses, incumplindo ampliamente os prazos legais establecidos». Desta forma recoñecen a veracidade das denuncias que desde fai tempo realizan colectivos sociais, principalmente a Oficina de Dereitos Sociais de Coia, que hai pouco alertó da existencia de 3.000 solicitudes de axudas de urxencia pendentes de tramitación.
(Continuará)

IDA E VOLTA

NUN PRESENTE FUTURO:

*O Parlamento vasco proclama o dereito de Euskadi á autodeterminación:

O Parlamento vasco aprobou unha proposición non de lei de EH Bildu cos votos de PNV e EH Bildu, que"Euskal Herria ten dereito á autodeterminación e que ese dereito reside na potestade dos seus cidadáns para decidir libre e democráticamente o seu estatus político". A iniciativa sinala que os vascos teñen dereito a decidir o seu "estatus político, económico, social e cultural, ben dotándose dun marco político propio ou compartindo, en todo ou en parte, a súa soberanía con outros pobos". Pola súa banda, PSE, PP e UPyD rexeitaron a proposta.

NUN PRESENTE PASADO:

*<Podemos Vigo decidirá en asemblea se o galego é o seu idioma de uso público: O galego como a lingua pública das diferentes organizacións políticas e sindicais, para alén da práctica real e diaria de boa parte delas, é un dos escasos campos nos que ese uso do idioma propio non está en discusión. Así, cartelería, declaracións públicas, comunicados, etc... de partidos e organizacións políticas están en galego. Por iso a moitos chocou que unha nova formación, situada na esquerda, fose quen irrumpise en Galiza cunha presenza maioritariariamente en español por parte dos seus propios círculos no país. Cartelería, declaracións, voandeiras...

Nunha acta da xuntanza mantida esta semana pola coordenadora de Podemos en Vigo tiña entre un dos seus puntos, o sexto, “la cuestión de la utilización del idioma gallego”. Un tema que, sinalábase nunha nota aclaratoria posterior e xa escrita en galego, soborda a competencia da propia coordenadora (en principio, partidaria do galego) polo que o acordo será tomado en asemblea, “á que tamén asistirá xente que defende a posición contraria”. Así pois, nunha asemblea haberá quen defenda o galego como ese idioma público de Podemos en Galiza, e tamén quen defenda o contrario. Na mencionada nota aclaratoria a coordenadora sinalaba: “O sentir maioritario na mencionada coordinadora é o de promover o uso do galego nos nosos comunicados públicos e redes sociais, ó considerar que a invisibilización á que se atopa sometida á nosa lingua colócaa nunha situación de inferioridade respecto ao castelán, e entendendo que esta decisión pode ser máis acorde cos acordos programáticos de Podemos”. Mais, prosegue, debe ser a asemblea quen decida, nun debate no que haberá valedores das diferentes posturas.>(Sermos Galiza) 

Felipillo(s)

*O expresidente do Goberno Felipe González mostrou este mércores o seu temor ante a "catástrofe" que supoñería para España e para Europa que prendan "alternativas bolivarianas influídas por algunhas utopías regresivas", que conducen "ao de sempre", de maneira que se reparte igual, pero miseria, salvo a nomenclatura, que nunca se queda coa miseria".

(Moito millor é que o reparto o fagan "cidadáns exemplares").

*A Axencia Tributaria remitiu un informe ao xuíz da Audiencia Nacional Pablo Ruz no que acredita que Jesús Sepúlveda, exalcalde do PP de Pozuelo de Alarcón (Madrid) e ex-marido da ministra de Sanidade, Ana Mato, recibiu da trama Gürtel entregas de diñeiro, viaxes e outras prestaciones no seu favor ou no de membros da súa familia. Estas ganancias, que fiscalmente teñen a consideración de ganancias patrimoniales e están suxeitas a imposto. O valor do recibido por Sepúlveda da trama Gürtel ascende a 546.457 euros, dos que 477.090 corresponden a entregas en metálico e o resto a agasallos en forma de viaxes, festas familiares e outros conceptos, segundo o equipo da Organización Nacional para a Investigación da Fraude (ONIF). Nesta cantidade non se inclúen as cantidades para financiar a campaña electoral do exalcalde de Pozuelo en 2003. As cantidades percibidas están moi lonxe de poder xerar unha cota por IRPF presuntamente defraudada superior a 120.000 euros, constatan os técnicos tributarios.Ademais, nas bases de datos que manexa Facenda constan catro vehículos un BMW 523-i, un Jaguar, un Jeep Grand Cherokee e un Range Rover por valor total en aluguer con opción a compra de 124.659 euros.

 *A dimisión de Adrián Varela (PP) como concelleiro de Deportes do Concello de Santiago produciuse o mesmo día en que foi citado a declarar en calidade de querellado (figura análoga á de imputado nos casos de denuncias), a raíz da querella presentada contra el pola CIG despois de que pedise o despedimento da muller dun sindicalista. Nunha conversación telefónica incluída no sumario da Pokémon coa empresa Vendex pediu a esta que despedise a unha traballadora, esposa dun representante sindical do Concello do que Varela dixo que "nos está tocando los huevos» Adrián Varela esgrimía que a súa renuncia era unha mostra de "solidariedade" cos seus compañeiros que se sentaron no banquiño por autorizar a súa solicitude para que o Concello costease o seu defensa na Pokémon, na que está imputado. recoñeceu que a situación no último ano era "ciertamente tensa" no Concello de Santiago, onde dez dos 13 concelleiros do equipo de Goberno están imputados.

*Os xuíces condenaron este mércores ao exconsejero valenciano Rafael Blasco a oito anos de cárcere e 20 de inhabilitación absoluta pola fraude nas axudas de cooperación ao desenvolvemento, cometido durante a presidencia de Francisco Camps. Un total de 43 anos de prisión e 47 anos de inhabilitación para a trama que se apropiou dos fondos destinados a proxectos de desenvolvemento en América Latina, África e Asia pola Generalitat valenciana. A rede estaba integrada pola cúpula da Consellería de Solidariedade, á que pertencían seis dos nove condenados. Á fronte de todos eles, como "director" da trama, Rafael Blasco, o home que definiu unha parte crave da política valenciana dos últimos 30 anos, e que alcanzou a súa máxima cota de poder en 2009, durante a recta final do mandato do expresidente Camps.

Notas para Felipe:

*O 17,2 % da poboación galega vive por baixo do limiar da pobreza, segundo a Enquisa de Condicións de Vida (ECV) que hoxe publica o Instituto Nacional de Estatística (INE).

*As familias pagan 50 veces máis impostos que as grandes empresas
Así o recolle un informe presentado por Oxfam Intermón, que pide ao Goberno que acometa unha reforma fiscal para financiar as políticas sociais tralos recortes sufridos.

*O FMI propón subir impostos indirectos e IVA pese ao seu impacto nos máis pobres.

*O 94% das empresas do IBEX tiñan sociedades en paraísos fiscais no 2012.

PRESENTE E FUTURO

Europarlamentario desde fai dez anos, Francisco Millán Mon (Pontevedra, 1955) ocupa o oitavo lugar na lista que encabeza o exministro do PP Arias Cañete, a quen defende sen concesións: <confío en que la gente no dé importancia a una frase desafortunada, no vote pensando en ella. Porque cualquier buen poeta hace un mal verso>.

O novo presidente da AEB, Jose María Roldán, iniciou o seu reto de limpar a imaxe da banca trala crise cunha mensaxe contundente: <Si los bancos no tienen beneficios, la economía sucumbe, algo que ha quedado demostrado en el pasado reciente>.

Unha veintena de activistas Stop Desahucios de Madrid escrachó a Carme Chacón, ex-ministra de vivenda entre 2007 e 2008 co PSOE, ao comezo do seu mitin da campaña electoral para as eleccións europeas no barrio de Moratalaz, Madrid. Chacón impulsou durante o seu mandato a reforma da lei do "desahucio exprés", axilizando os procesos de desafiuzamentos nos casos de aluguer, intentando crear xulgados especializados e dando prioridade á seguridade dos propietarios fronte aos dereitos dos inquilinos.

<A sociedade galega está afeita a entregar a súa vida aos partidos estatais, a fiar en que sendo sumisos Madrid trataranos algo mellor, e só recorre ao nacionalismo galego cando se ve en situacións desesperadas. Entón sí, sabe que cando todo está para se perder a esquerda nacionalista sairá novamente á rúa ou onde sexa coas forzas que teña e con toda a decisión desesperada. Este país trata aos seus partidos como algunha xente trata aos seus cans atados todo o ano ao palleiro e recorre a el cando se ve desesperado, esa é a cruel verdade. E este país sabe no fondo de si que os galeguistas nunca foron moitos mais son os imprescindíbeis.

Estamos a vivir novamente unha ofensiva do estado tremenda, o nacionalismo galego é cativo frente ao nacionalismo español é certo, mais precisamente iso é o que debe obrigar á sociedade a considerar se non é máis necesario que nunca. Non é preciso ser nacionalista galego para comprender até onde nos levou o camiño do entreguismo e até que punto precisamos ter partidos propios. Máis que nunca, cos dentes arregañados e pé en parede, porque queren acabar co país.> SUSO DE TORO. BOTELLA AO MAR. EL PAÍS.21-05-2014